Een even onorthodoxe als oprechte liefde (Volkskrant)

Door Menno Pot en gepubliceerd op 13 maart 2002.

Een tijdschrift met de afmetingen van een cd-doosje: daar breng je de gemiddelde kiosk mee in verlegenheid. Bij het Athenaeum Nieuwscentrum op het Spui in Amsterdam, was het bescheiden formaat van Almost In Elvis (AIE) goed voor een mooi plekje op de toonbank, pal naast de kassa….
Een gloednieuw Elvis-blad. In het voorwoord formuleert de redactie de scepsis zelf maar vast: ‘Alsof er niet genoeg over die Elvis is geschreven. Inderdaad, zo kan je er ook over denken.’ Maar de AIE-redacteuren, opererend vanuit de Utrechtse Van Heutszstraat, menen iets toe te kunnen voegen, gefascineerd als ze zijn door ‘s mans leven en de verschillende machtige instanties waarmee hij te maken kreeg: ‘RCA, MGM, FBI, CIA etc. etc.’
Over Elvis valt heus van alles te vertellen wat de mensen nog niet weten. Zeker als je het met de waarheid niet te nauw neemt. Daarom is er de vaste rubriek ‘The tongue that shocked the world’, waarin ‘iedereen zich een mening kan permitteren, zonder tegengesproken te worden door een of andere wandelende Elvisclopedie’. Wat als Elvis het badkamerincident op 16 augustus 1977 overleefd had, maar wél zijn tong had afgebeten? Uw inzendingen zijn van harte welkom. Immers: ‘belangrijk is de fantasie en onbelangrijk een antwoord gebaseerd op feiten, waarvan er omtrent onze Koning der Rockers al genoeg zijn uitgekauwd.’
Het eerste nummer is meteen maar gewijd aan de zo ongeveer meest omstreden figuur uit Elvis’ carrière: kolonel Tom Parker, die in Breda geboren werd en eigenlijk Andreas (Dries) van Kuijk heette. Een tijdbalk met belangrijke data uit zijn leven loopt over de 38 pagina’s van AIE.
Nee, een saai Elvis-tijdschrift is Almost In Elvis zeker niet, hoewel Trouw-columnist Rob Zeeman (‘geen Elvis-kenner en zeker geen liefhebber’) haast serieus klinkt als hij in zijn bespreking van Presleys lp Almost In Love concludeert dat ‘die gek echt goed kon zingen’. In elk nummer van AIE zal een andere gastauteur dezelfde plaat bespreken. Kan een leuke serie worden.
AIE hangt aan elkaar van een studentikoos soort meligheid, maar ademt wel degelijk een even onorthodoxe als oprechte liefde voor Elvis Presley. De driemansredactie (Ruud Bakker, Fons van Loenhout en Dennis van Tiel) heeft bij het maken van het eerste nummer waarschijnlijk vooral veel lol gehad, maar lijkt het toch allemaal serieus te menen, getuige bijvoorbeeld de koopadviezen in de rubriek ‘Adviescommissie’ en de bijgesloten antwoordkaart, waarmee je je voor 14 euro per jaar kunt opgeven als abonnee. AIE verwacht het wel even vol te houden.
Als welkomsgeschenk is een envelopje bijgevoegd, waarin vijf velletjes papier zitten: een uit te knippen Elvisfiguur in zijn onderbroek, plus vier verschillende uitknip-outfits, waarvan één met hond. Middels vouwhaakjes kan de zanger worden aangekleed. Eigenlijk zou deze grap uit de hand moeten lopen. Alle fanatieke Nederlandse Elvis-fans zouden een abonnement moeten nemen. Het zou goed zijn voor hun gevoel voor humor.