Elvis is als de muziek van de jaren tachtig. Fout en prachtig.

Het zou van moed en sportiviteit getuigen als u mij de gelegenheid geeft om mijn ongerief te spuien over uw initiatief dat de smerige naam Almost in Elvis draagt. Dus dan bedoel ik ook dat u het publiceert, net als de eventuele teksten van onverlaten die uw ziekelijke uitingen wel kunnen waarderen.
Dat mensen de Bijbel belachelijk maken en Jezus Christus neerzetten als een demoniserende man in een jurk en denkt dat hij John Lennon is, is tot daar aan toe. Vooral omdat ik er nog enig begrip voor kan opbrengen, omdat volgens de westerse manier van denken, met betrekking tot bewijslast, nog niet is aangetoond dat God bestaat.
Voor ondergetekende is het totaal niet relevant of de Heer zich kenbaar maakt. Hij hoeft zich niet voor iemand te verantwoorden. Zijn aanwezigheid lijkt mij wel duidelijk in alles wat hij gefabriceerd heeft. Maar het punt is dat Elvis Presley wel degelijk bestaan heeft en zich zeer kenbaar heeft gemaakt in zijn muziek, liefde voor God en manier van zijn. Echter wordt Elvis toch besmuikt en bespot alsof hij een karikatuur is van een personage uit de Bijbel.
Elvis staat al genoeg bekend als een aan alcohol en pillen verslaafde vetzak, racist en een moederskindje die graag onder de dekens kroop bij zijn mama. Maar de heren van Almost in Elvis willen zelfs voorgaande denkbeelden overtreffen door Elvis niet serieus te nemen, maar hem neer te zetten als een cultfiguur, die net als de muziek uit de jaren tachtig van de vorige eeuw wordt beschouwd als fout en lachwekkend. Kortom, laten we een feestje bouwen met die lelijke, foute, lachwekkende dooie als middelpunt. Sorry hoor, maar Rick Astley is toch echt andere koek dan de heer Presley!
Als u denkt dat Elvis Presley misbruikt kan blijven worden als doelwit van uw vertier dan wenst ondergetekende u nog veel succes met uw droevige activiteiten. Maar denkt niet dat u hiermee ongestraft weg kan komen. Fans en ware liefhebbers van het muzikale woord zullen u doen veranderen in zoutpilaren op het moment dat Elvis weer een hit scoort of vijftig jaar dood is en bewierookt wordt met lofuitingen. De postume toorn zal u versteld doen staan!
Droeg uw initiatief nou de naam Almost in Astley dan was een d├ętente wel dichtbij geweest.
Helaas.

Met vriendelijke groet,
Drs. P.A. Vuijsje