Nummer van de week, week, week in uitgave 17 (2015)

Hieronder vindt u een zeer vroegtijde voorpublicatie van een artikel dat zal verschijnen in de 17e uitgave van Almost in Elvis, ergens in 2015. Deze bijdrage is van een volgeling van Almost in Elvis, Remo Schorel.

How’s The World Treating You (master take 7) (2:33)
NUMMER VAN DE WEEK… WEEK… WEEK

Datum vastlegging: 1 september 1956
Stemkunstenaar: Elvis Aaron Presley
Lied architecten: Chet Atkins & Boudleaux Bryant
Geluidseffect outro: De verbeelding van de luisteraar
Luisteradvies: 18+
Plaats delict: Radio Recorders, Inc.
7000 Santa Monica Boulevard
Los Angeles, California

Élvis in jumpsuit in karatehouding tegen agent 1974
Elvis zong over hoop, liefde, geluk en dat het niet fout is om tegen beter weten in vast te houden aan welke droom dan ook. En half jankend en schreeuwend sloeg onze muzikale vriend met zijn door atoomkracht aangestuurde strottenhoofd dikwijls een troostende arm om ons heen. Al decennia lang zitten psychiaters thuis werkloos te wachten omdat ons beroemde zangkoninkje Elvis ons keer op keer met zijn eigen pijn wist te verlichten. Geen antidepressiva maar Elvisliedjes als recept. Voor elke gemoedstoestand lijkt er wel een liedje te zijn.

Er is echter één Elvisliedje dat ver buiten deze weide van al deze emoties staat, How’s the World Treating You. Het door Chet Atkins en Boudleaux Bryant geschreven How’s the World Treating You werd in mei 1952 voor het eerst opgenomen door de zusjes Colleen en Donna Wilson als The Beaver Valley Sweethearts en begin 1953 uitgebracht. Eddy Arnold, Connie Francis, Jim Reeves en vele andere lieten hierna met dit nummer ook maar al te graag horen hoe mistroostig ook hun hart wel niet kon zijn.

Elvis naast politieagent jaren vijftigDe mooist gezongen uitvoering van deze breakup song is met afstand die van Alison Krauss & James Taylor. Als je Elvis zijn versie voor het eerst hoort vergeet je echter als een soort dementerende bejaarde direct de voortreffelijke Krauss & Taylor versie. Het is vanaf dan nog slechts de versie van Elvis die in je muzikale geheugen staat gebeiteld en elke andere opnamen heeft nooit bestaan.

Elvis was niet per toeval ervaringsdeskundige van de eenzaamheid. Nee, de meest geliefde superster aller tijden was naast allerhande spannende pillen ook verslaafd aan de eenzaamheid, hij zocht het op en brak zo vele vrouwenharten. Met groot gemak zingt Elvis How’s the World Treating You dan ook op een duistere onheilspellende toon waarmee hij ons lijkt te waarschuwen om maar vooral niet in zijn beurt te komen. Nu de liefde weg is uit zijn leven wil hij verder weg zijn van alles dat ook maar enigszins herinnerd aan het leven.

Rock And Roll Hall Of Fame gitarist Scotty Moore gaat een heel eind met Elvis zijn gevoel mee maar kan niet anders dan bekennen dat mensen zonder hartenpijn eigenlijk geen idee hebben wat pijn is. Tijdens de sessie van 1 september 1956 speelde Gordon Stoker de piano maar voor How’s the World Treating You maakte hij maar al te graag plaats voor Elvis. En gelukkig maar want hier horen we een Elvis die nu eens ver weg blijft van het zenuwachtige Parkinson piano gepiel zoals bekend van het desondanks waarachtig mooie Unchained Melody.

Elvis begint How’s the World Treating You al gelijk uiterst gevoelig maar na de eerste minuut wordt het pas echt serieus, dit is het echt werk! Nimmer klonk een piano droeviger! De noten van de piano lijken via een vertraging door de boxen geduwd te worden. Ja, zelfs de instrumentale track van How’s the World Treating You kan de meest stoere bouwvaker nog laten huilen als een klein kind dat gevallen is uit een klimrek. Als luisteraar ben je dan ook blij dat de zakdoekjes deze week in de bonus waren bij de Albert Heijn.

De klanken van de piano alleen al, laten je dan ook naar adem happen en komen op je af als een zondvloed waarbij in de verste verte geen Noach te bekennen is om alle gekwelde zieltjes onder ons te redden van de verdrinkingsdood. Elvis zijn hoofd is in oorlog met zijn hart en welke kant het ook op zal gaan, hij voelt dat hij zal verliezen. De liefde neemt wraak zoals ze nooit eerder deed! Maar al gauw kantelt de emotie nog verder en gaat over in een sinister schouwspel dat niets meer te maken heeft met een simpele liefdesverdriet.

Elvis met priscilla met politiepetIn de vage mist van het laatste restje passie vraagt Elvis zich nog wel heel even af hoe het met zijn scharrel gaat en of ze ook zo in pijn is als hij, al is hij eigenlijk al niet meer geïnteresseerd in haar antwoord. Elvis zijn ziel beweegt zich hier in een angstaanjagende kamer gevuld met het soort dodelijke eenzaam waar zelfs Magere Hein de koude rillingen van zou krijgen.

Het is verbazingwekkend dat er zoveel gitzwarte droefheid geperst kan worden in 2 minuten en 33 seconde. Dit schuurt aan tegen dezelfde fatale emotie als welke Elvis in 1977 gevoeld moet hebben bij het lezen van het boek Elvis What Happend?

Het gehele nummer heb je dan ook het gevoel dat er begrafenisstoet om de hoek staat te wachten! Een stoet die handenwrijvend staat te popelen om na elke snik de vegeterende ziel van Elvis te vergezellen voor zijn verlossing. En als Elvis zijn treurzang tot een einde is gebracht hoor je hem nog in stilte verder wegkwijnen. En lang hierna blijft als luisteraar de vraag hoe het nu zal gaan met Presley als je plotseling in je hoofd de echo hoort van een shotgun die niet veel goeds voorspelt. En je weet het… Elvis heeft ingecheckt voor een weerzien met zijn trouwe viervoeter good old Shep….
Elvis met Red Sonny Hebler op podium
“How’s The World Treating You?”

I’ve had nothing but sorrow
Since you said we were through
There’s no hope for tomorrow
How’s the world treating you?

Every sweet thing that mattered
Has been broken in two
All my dreams have been shattered
How’s the world treating you?

Got no plans for next Sunday
Got no plans for today
Every day is blue Monday
Every day you’re away

Every sweet thing that mattered
Has been broken in two
And I’m asking you darling
How’s the world treating you?